அவள் உணர்த்திய காதல்

காதலை
காதலாக தர
பழக்கியவள்
நீ!

காதலை
காதலாக பெற
பழக்கியவள்
நீ!

தருவதும் இன்பம்
பெறுவதும் இன்பம்
என உணர்த்தியவள்
நீ!

உன்னால் கலங்காத கண்கள்

உன்னைப் பார்த்த
என் கண்கள்
கலங்காது இனி…
அவை
நீ பார்த்த
கண்கள் அல்லவா?

பிரிவிலும் நீயே

என் வேலை  
உன் வேலை 
வேலை நிமித்தம் 
பிரிவு
எனக்கும் உனக்குமாய்
என உணரவைத்தவள் 
நீ

பிரிவுத் துயரம் 
கொள்ளுதல்
பொருள் அற்றது 
எனப்  புரியவைத்தவள் 
நீ

நீயே
உண்மை
நீயே
காதல்

மயங்கிய மதி

நிலா
என்னவளின்
புகைப்படம் கண்டு
தன்முகம் கண்ட கண்ணாடியென
மதி மயங்கியது

இதுதான்
'மதி' மயக்கமோ?

மென்மையில் மறைந்த உண்மை

பூக்களே
இயல்பிலே நீங்கள்
மென்மையாய்!

பூக்களே
உங்களை அறிய
உங்களுள் தேடாதீர்கள்!

பூக்களே
உங்களை அறிய
அறியுங்கள் என்னவளை

எத்திசையிலும் தென்றல்

காற்று
தெற்கிலிருந்து வீசினால்
தென்றல்

காற்று
வடக்கிலிருந்து வீசினால்
வாடை

காற்று
கிழக்கிலிருந்து வீசினால்
கொண்டல்

காற்று
மேற்கிலிருந்து வீசினால்
கச்சான்

ஆனால்
நீ
எப்பக்கமிருந்து வந்தாலும்
தென்றல்

இயல்பே நீ

புதுமைப் பெண்
என்றால்
கோபம் கொள்கிறாய்

என் இயல்பு
நான்
என்கிறாய்

அடைமொழிகள் 
ஏன் என்கிறாய்?

இயல்பே 
சிறப்பு என்கிறாய்!

நீ நீயே
எப்போதும்.