என்னை என்னையாகப் பார்

அவளிடம்
நீ பேசுவதே
குயில் பாடுவது
போல்
இனிமையாய் உள்ளது
என்றேன்.

அவள்
எள்ளலாய் 
சிரித்துக் கொண்டே

குயிலை 
குயிலாய் 
ரசி!

என்னை
என்னையாக 
பார்!
என்று.

உள்ளத்தில் அவள்

நாளை
உன்னைக் காண
வரமாட்டேன் என்றாய்!

நீ
வரும் வரை
நான்
என் கண் இமைகளை
திறக்கமாட்டேன்
என்றேன்

ஏன்?
என்றாய்

உன்
பிம்பத்தை
வைத்துக் கொள்ள
என்றேன்

புண்னகைத்தே
நீ
சொன்னாய்
உன்
மனதைப் பார் 

பெண்

நெற்றிப் பொட்டு 
விலக்கினாய்!

கை வளையல் 
கலைந்தாய்!

நீண்ட சடை 
நீக்கினாய்!

சின்னங்கள் வழி
அடிமை நீக்க

முன்மாதிரியாய்
திகழ்கிறாய்!

உயிர்மெய்

உன் மெய்
காண
என் உயிர்
மறந்தேன்!

உன் உயிர்
பற்றி
என் மெய்
உணர்ந்தேன்!

உன் உள் தேடு

ஏழு கடலிலும்
அவளைத்
தேடினேன்!

ஏழு மலையிலும்
அவளைத்
தேடினேன்!

தேடினேன்!
இடம் பல என்று

எங்கும் 
காணவில்லை
அவள்

சோர்ந்தேன்

என் நிலை
கண்டு சொன்னாள்
உன் உள் தேடு
என்றாள்!

தூக்கத்தை திருடியவள்

என்னைத் 
திருடிச் சென்றது 
மட்டும் இல்லாமல் 
என்
தூக்கத்தையும்
கவர்ந்து 
சென்றாள்!

நீயே தமிழ்!

அறமாய் இருக்கிறாய்
அதனால் நீ 
வெண்பா!

தலைமையாய் இருக்கிறாய்
அதனால் நீ 
ஆசிரியப்பா!

உணர்வுடன் இருக்கிறாய்
அதனால் நீ 
கலிப்பா!

இனிமையாக பேசுகிறாய்
அதனால் நீ 
வஞ்சிப்பா!

பலவும் கலந்து இருக்கிறாய்
அதனால் நீ
மருட்பா!

மொத்தத்தில்
நீ
தமிழ்!