உன்னிலிருந்து என்னை அறிதல்

உன்னை அறிய முயல்கிறேன்.
என்னை அறிகிறேன்.
மாற்றம் பெறுகிறேன்.

மீண்டும் -
உன்னை அறிய முயல்கிறேன்...
என்னை அறிகிறேன்.
மாற்றம் பெறுகிறேன்.

உன்னை அறிதலில்
என்னை அறிகிறேனா?

அல்லது
என்னை அறிந்ததால்
மாற்றம் பெறுகிறேனா!

எக்காலத்திற்கும் அப்பால் நீ

கடந்த காலம்
கடந்தபோனது
எனப் புரிய வைத்தாய்

போனதை
பிடிக்க முடியாது
என உணர வைத்தாய்

வருங்காலம் 
உறுதி அற்றது
என காண வைத்தாய்

வருவது
அறிந்துகொள்ள முடியாது
என உள்வாங்க வைத்தாய்

நிகழ் காலம்
இன்னும் முற்றாதது
எனத் தெளிய வைத்தாய்

நிகழ்வது
ஒன்றே நாம் நடத்துவது
என தெரிய வைத்தாய்

எக்காலமும் நீயேன இருக்கும் 
என்னை
இக்காலத்தில் இருக்க வைத்தாய்

அவள் உணர்த்திய காதல்

காதலை
காதலாக தர
பழக்கியவள்
நீ!

காதலை
காதலாக பெற
பழக்கியவள்
நீ!

தருவதும் இன்பம்
பெறுவதும் இன்பம்
என உணர்த்தியவள்
நீ!

உன்னால் கலங்காத கண்கள்

உன்னைப் பார்த்த
என் கண்கள்
கலங்காது இனி…
அவை
நீ பார்த்த
கண்கள் அல்லவா?

பிரிவிலும் நீயே

என் வேலை  
உன் வேலை 
வேலை நிமித்தம் 
பிரிவு
எனக்கும் உனக்குமாய்
என உணரவைத்தவள் 
நீ

பிரிவுத் துயரம் 
கொள்ளுதல்
பொருள் அற்றது 
எனப்  புரியவைத்தவள் 
நீ

நீயே
உண்மை
நீயே
காதல்

மயங்கிய மதி

நிலா
என்னவளின்
புகைப்படம் கண்டு
தன்முகம் கண்ட கண்ணாடியென
மதி மயங்கியது

இதுதான்
'மதி' மயக்கமோ?

மென்மையில் மறைந்த உண்மை

பூக்களே
இயல்பிலே நீங்கள்
மென்மையாய்!

பூக்களே
உங்களை அறிய
உங்களுள் தேடாதீர்கள்!

பூக்களே
உங்களை அறிய
அறியுங்கள் என்னவளை

எத்திசையிலும் தென்றல்

காற்று
தெற்கிலிருந்து வீசினால்
தென்றல்

காற்று
வடக்கிலிருந்து வீசினால்
வாடை

காற்று
கிழக்கிலிருந்து வீசினால்
கொண்டல்

காற்று
மேற்கிலிருந்து வீசினால்
கச்சான்

ஆனால்
நீ
எப்பக்கமிருந்து வந்தாலும்
தென்றல்

இயல்பே நீ

புதுமைப் பெண்
என்றால்
கோபம் கொள்கிறாய்

என் இயல்பு
நான்
என்கிறாய்

அடைமொழிகள் 
ஏன் என்கிறாய்?

இயல்பே 
சிறப்பு என்கிறாய்!

நீ நீயே
எப்போதும்.

நீயாகவே நீ

உன்னை சூரியன் என்கிறேன் 
நீ 
நீயாகவே இருக்கிறாய் 

உன்னை நிலா என்கிறேன் 
நீ 
நீயாகவே இருக்கிறாய் 

உன்னை மேகம் என்கிறேன்
நீ 
நீயாகவே இருக்கிறாய் 

உன்னை மலை என்கிறேன் 
நீ 
நீயாகவே இருக்கிறாய் 

உன்னை நதி என்கிறேன் 
நீ
நீயாகவே இருக்கிறாய் 

உன்னை காதல் என்கிறேன் 
நீ 
நீயாகவே இருக்கிறாய்

நான் எதைச் சொன்னாலும்
நீ
நீயாகவே இருக்கிறாய்

நீ எழுதும் எழுத்து நான்

நீ
காதல் என்றால்
நீ
எழுதிய கவிதை
நான்

நீ
கவிதை என்றால்
நீ
உருவாக்கிய காதல்
நான்

நீ
காதல் என்றாலும்
நீ
கவிதை என்றாலும்
என்றென்றும் உனக்காக 
நான்

உயிர் மெய் காதல்

என்னுள் நீ
என் மொழி போல்
என்றும் 
இளமையாய்

என்னுள் நீ
என் மொழி போல்
என்
அடையாளமாய்

என்னுள் நீ
என் மொழி போல்
என்
உயிராய்

என்னுள் நீ
என்னை
மெய்யாக்கினாய்

நாம்
உயிர் மெய்யாய்
எப்போது ...




 

காதலாய் நீ

உன்னைப் பார்த்தால்
காதல்
மலர்கிறது

உன்னை நினைத்தால்
காதல்
மலர்கிறது

நீ வருகிறாய்
காதல்
மலர்கிறது

நீ போகிறாய்
காதல்
மலர்கிறது

நீயே
காதலா!

காதல் தான்
நீயா!

வியப்பாய் நீ!

ஒவ்வொரு முறையும்
உன்னைப் பார்க்கையில்
நீ 
வியக்க வைக்கிறாய்

ஒவ்வொரு முறையும்
உன்னை அறிகையில்
நீ 
வியக்க வைக்கிறாய்

ஒவ்வொரு முறையும்
உன்னை உணர்கையில்
நீ
வியக்க வைக்கிறாய்

ஒவ்வொரு முறையும்
என் வியப்பிலும்
நீ
வியக்க வைக்கிறாய்

என்னை நானாக்கிய நீ

நீ பார்க்கும் என்னை
பார்க்க வைத்தாய்

நான் பார்க்கும் என்னை
நானாக ஆக்கினாய்

என்னை நீயாக்காமல் என்னை
நானாக மாற்றினாய்

எல்லாமே நீ!

கனவிலும் 
நீ!

மனதிலும்
நீ!

காண்பதும்
நீ!

கேட்பதும்
நீ!

நிஜத்திலும்
நீ!

எந்த
நீ?
...
நீ!

கவிதையை கடந்த காதல்

நான் 
உன்னைப் பார்க்கையிலும்
நீ
என்னைப் பார்க்கிறாய்!

நான் 
உன்னைப் பார்க்காமலிருக்கையிலும்
நீ
என்னைப் பார்க்கிறாய்!

ஆனால்
செயலற்று நான்
உன் நினைவுகளுடன்

நீயோ
அனைத்தும் உள்ளடக்கி
உன் செயலுகளுடன் .

கவிதையை விட
காதல்
பெரிது தான்!

நிழலின் பொருள்

காலைப் பொழுது ஆனாலும் 
மாலைப் பொழுது ஆனாலும்

பகல் பொழுது ஆனாலும்
இரவுப் பொழுது ஆனாலும்

கிழக்கிலிருந்து மேற்கே ஆனாலும் மேற்கிலிருந்து கிழக்கே ஆனாலும்

தெற்கிலிருந்து வடக்கே ஆனாலும்
வடக்கிலிருந்து தெற்கே ஆனாலும்

என் நிழல்
உன் முன்னும்
செல்வதில்லை
உன் பின்னும்
செல்வதில்லை

நிழல் கூட
எப்பொழுதும்
உன்னிடத்திலே

நிலவுக்காக சூரியன்

நீ நிலவு!
நான் சூரியன்!

நான் தரும் ஒளியில்
மிளர்பவள் அல்ல நீ!

உனக்கு ஒளி தரவே
படைக்கப்பட்டவன் நான்!

மிளர்பவள்  நீ!
ஒளி தருபவன் நான்!

காதல் செதுக்கிய கவிதை

என்னை செதுக்கினாய்!
அதனால் நீ
வல்லியவளா?
இல்லை ...

வலிக்காமல்
என்னை செதுக்கினாய்!
அதனால் நீ
மெல்லியவளா?

என்னை மாற்றினாய்!
அதனால் நீ
வல்லியவளா?
இல்லை ...

பழிக்காமல்
என்னை மாற்றினாய்!
அதனால் நீ
மெல்லியவளா?

நீ
காதல்
அவ்வளவே!

உன் பெயர் கவிதை

கண் காண்பது
உன்னை

கேட்கும் ஒலி
உன் பெயர்

என் மூச்சு
உன் பெயர்

என் உணர்வு
உன் பெயர்

என் உலகம்
உன் மனம் மட்டுமே

நீ நான் கவிதை

நீ
சூரியன் என்றால்
நான்
நிலவு

நீ
காற்று என்றால்
நான்
தூசி

நீ
ஆறு என்றால்
நான்
ஆளில்லா ஓடம்

நீ
நிலம் என்றால்
நான்
மரம்

நீ
வானம் என்றால்
நான்
பூமி 

கவிதை எழுதிய காதல்

காதலை உருவாக்கிய
நீ
கவிதை

காதலால் நான் 
எழுதியது
கவிதை

எந்தக்
கவிதை
நீ?

காதலாய்
நான்
கவிதையாய்
நீ

எப்போழுதும்
காதல் கவிதையாய்
நாம்

நீயும் நானும் – ஒரே கவிதை

உன் உள்
இருக்கும் என்னை
நீ அறிய
என்னுள் செல்கிறாய்

ஆனால்
நான் மீண்டும்
உன் உள் செல்கிறேன்.

நீயும்
விடாமல்
என் உள் செல்கிறாய்

வெல்வது 
யார்?

வெல்லுதல் 
வேண்டுமோ?

என் உள் 
நீயோ
உன் உள்
நானோ

அப்படியே இருந்துவிட்டு
போவோமே!

அறிதலின் கவிதை

அவளே
உலகம்

அவளே
அண்டம்

அவள் உள் 
இருப்பது அல்ல
சிறை

அவள் உள் இருந்து 
அவளை அறிவேதே
நிறை

என் கவிதை யாகும் நீ

என்னை நானாக்க பார்க்க
முயற்சிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும்
தோல்வியையே தழுவுகிறாய் நீ!
உன் தோல்விகள்
எனக்கு மன வருத்தம் தந்தாலும் 
உன்னுள் இருந்து 
வெளி  வராமலே
நான்!

நான் நானாக
இருப்பதல்ல 
என் மகிழ்ச்சி.

 உன் உள்
இருப்பதே
என் மகிழ்ச்சி

இசைவின் கவிதை

உன்
தூக்கத்தில் நான்
தூங்குகிறேன்

உன்
விழிப்பில் நான்
விழிக்கிறேன்

இசைவுடன்
நான்
நீ

யாரின் கனவு, யாரின் கவிதை?

நான் காணும்
கனவு
நீ!

என் கனவின்
நாயகி
நீ!

என்  கனவு
முழுவதும்
நீ

கனவில்
விழித்திருக்கிறேனா!
விழிப்பில்
கனா காணுகிறேனா!!

உன்னுள் இருக்கும்
நான் காணும்
கனவு
என் கனவா?
உன் கனவா?

நீயாகும் கவிதை

நான் பறக்கும்
வானம் 
நீ!

நான் நனையும்
கடல் 
நீ!

நான் உணரும்
காற்று 
நீ!

நான் இருக்கும்
நிலம் 
நீ!

நான் பார்க்கும்
ஒளி 
நீ!

நான் காணும்
நீ...?

அவளில் பூத்த கவிதை

என்
எண்ணங்களும்
நீ!

என்
கனவுகளும்
நீ!

நான்
உன்னுள் !

உன்
கனவில் ...?

முற்றுப்புள்ளியில்லாத கவிதை

என்னுள்
மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியவள்
நீ!

என்னை
செதுக்கியவள்
நீ!

என்னை
 நானாக ஆக்கியவள்
நீ!

ஆனால் ...
கண்ணாடியில் நான்
நீயாக... !!!

முடிவில்லா கவிதை

என் கவிதைகளுக்கு
எழுத்தாய் இருக்கிறாய்
பொருளாய் இருக்கிறாய்
உயிராய் இருக்கிறாய்
என்னை உன்னுள்
அடைத்தவள் நீ!
ஆனாலும் ...
என் கவிதைகள்
ஏன் தொடர்கின்றன?
யாரை அறிய?
என்னையவா?
உன்னையவா?
இப்படிக்கு
காதலை காதலித்தவன்.